DSC00512Op 25 september vond het congres ORTHO2009 plaats. De organisatoren waren de Orthodontische Vereniging Algemeen Practici (OVAP), Orthocenter en de Academie Tandartsenpraktijk.

De locatie was het Spoorwegmuseum in Utrecht. Om bij de congreszaal te komen liepen de deelnemers langs een aantal historische treinen en andere spoorwegspulletjes. Veel mensen hebben stiekem wel iets met treintjes en de ambiance werd dan ook erg gewaardeerd door de bezoekers.

Na een kopje koffie en wat bijkletsen met de collega’s startte het congres met een presentatie van dr. Jack Bednar, orthodontist uit Boston Het onderwerp was ‘Bidimensional Orthodontics’.

Dit is een methode van behandelen die .018 slot brackets op de vier voortanden gebruikt en .022 slot op de zijdelingse elementen. Door deze wijze van bonderen kun je ruimtes makkelijk sluiten in de zijdelingse delen omdat daar ruime sloten zijn terwijl je de torque van de frontelementen goed vasthoudt omdat in het front de boog het slot helemaal opvult (met een .018x.025 steelboog). Met veel klinische voorbeelden en bespreking van de biomechanische principes kon Bednar een duidelijk beeld schetsen van de mogelijkheden en voordelen van deze behandeltechniek. Voor wie zich verder wil verdiepen in deze behandelmethode is er het boek ‘Bidimensional Orthodontics’ van A.Gianelly,

Na deze presentatie was er een goed verzorgde lunch tevens was er tijd om de stands van de sponsoren te bekijken.

Na de lunch wachtte ons een presentatie van Nico Vrijens, orthodontist, over de ontwikkelingen van 3 dimensionale beeldvorming in tandheelkunde en met name in de orthodontie. Vrijens besprak de 3D röntgenapparaten maar ook 3D lichtfoto’s en vooral de mogelijkheden die je krijgt wanneer je deze twee beelden van dezelfde persoon over elkaar heen projecteert. Je kunt dan met software orthodontische behandelingen en kaakoperaties simuleren. Het is dan mogelijk met 3D te beoordelen hoe het resultaat van een behandeling gaat worden. Vrijens stond ook stil bij de stralingsbelasting van een 3D röntgenopname, die is bij moderne apparaten 4 tot 10 keer zo hoog als die van een OPG. Hij raadt dan ook niet aan om standaard deze opnamen te maken bij elke patiënt. Bij planning van chirurgische behandelingen, bij verstoorde doorbraak of wisseling van tanden en kiezen en bij schisis of andere aangeboren afwijkingen zijn deze opnamen echter wel belangrijk om tot een goede behandelingsplanning te komen.

De laatste spreker van de dag was de Italiaanse orthodontist Dr. Guliano Maino uit Vicenza. Hij sprak over de mogelijkheden van het gebruik van tijdelijke implantaatjes die we kunnen plaatsen voor orthodontische verankering. Maino is uitvinder van de zogenaamde ‘Spiderscrew’. Bijzonder was dat hij deze schroefjes toepaste in combinatie met de ‘bidemsionele’ techniek die ook de eerste spreker Bednar had laten zien. Opmerkelijk was verder dat hij tijdens verschillende fases van de behandeling op verschillende posities de schroefjes inbracht. De schroefjes werden tussen wortels geplaatst, linguaal en of buccaal, maar ook net naast het midden van het palatum. Dr Maino liet verschillende cases zien. Hij sloot af met een prachtige behandeling die planmatig in veel stappen een erg moeilijke asymmetrische afwijking met deze botschroefjes en vaste apparatuur tot een goed einde bracht.

Na een gezellige borrel moest het personeel van het spoorwegmuseum ons ‘eruit zetten’ omdat we te lang bleven hangen in de gezellige atmosfeer.

Kortom het was een goed congres met veel waardering van de deelnemers en de belangrijkste organisatoren Sjaak van Cadsand, Richard Hasselaar, Nanneke Joustra en Guus Timmermans verdienen alle lof voor hun inspanningen.

 

congresbanner2019